Contrasten, 14 december

Het was weer een zaaaaaaaaaalig weekend geweest.
En het contrast met het nieuwe weekbegin kon niet groter zijn.
De voorbije 2 dagen waren zo gezellig, je houdt het niet voor mogelijk.
Dan kom je na de eerste werkdag thuis en dan lees je FB statussen en blogs van je vrienden.
Vrienden die het weekend mee top maakten.

Peggy postte over één van haar beste vriendinnen, die vandaag haar ongeboren kindje verloor.
Het is ook een goede vriendin van Akim.
Ik weet dat Ils die dingen ook leest.
Ils heeft ook zwangerschappen gehad die fout zijn afgelopen.
Niets toch erger dan je kind te moeten afgeven.
Ik leef mee met Katrien, Ils, Peggy en Akim.

Stilletjes kruip ik dan in een hoekje en denk terug.
Ik denk terug aan die zoon of dochter die ik had moeten hebben.
Iemand heeft daar een stokje voorgestoken, onder het voorwendsel van "baas in eigen buik".
Nooit zou ik geweten hebben dat ik vader zou geweest zijn.
Ik wist zelfs niet dat ze zwanger was.
Tot ze zich versprak.
Toch heeft het nog jaren geduurd voor het helemaal tot me doordrong.
Het besef kwam pas lang na onze scheiding.

Stil wordt ik ervan.
Sterkte aan iedereen.